« الى ضنك المضجع » از باب اضافه صفت به موصوف است ، در اصل « الى المضجع الضّنك » بوده ; يعنى خوابگاهى كه تنگ است . « و وحشة المرجع » ، « المرجع » اسم مكان و به معناى محلّ رجوع و برگشتن است . اين جمله هم از باب اضافه صفت به موصوف و عطف بر « ضنك » است ، و در اصل « قائدة له الى المرجع الوحشة » بوده ; و كشاننده است او را به بازگشتگاهى كه جاى وحشت و ترس است . « و معاينة المحلّ و ثواب العمل » و او را مىكشاند به محلّى كه جاى معاينه و ديدن جايگاه ابدى و ثواب اعمال است . والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاته